BLISS - BLISS

By Dr. Acid_000

Οι Bliss κατάγονταν από την Arizona. Τρία από τα μέλη τους προέρχονται από το Garage γκρουπ The Sect, το οποίο ηχογράφησε ένα single το 1966. Σαν Bliss ηχογράφησαν το μοναδικό επίσημο lp τους στην Canyon Records, το 1969 και αποτελούνταν από τους εξής:

Bass – Rusty Martin
Drums – Buford (Corky) Riley Aldred
Guitar – Brad Reed

Ένα δυναμικό τρίο (κάτι αρκετά συνηθισμένο την εποχή εκείνη), τον δίσκο του οποίου θα αναλύσουμε. Εισαγωγή με το σκληρό Acid Hard, Ride The Ship Of Fools. Τρομερά κιθαριστικά σολαρίσματα, απότομες αλλαγές, άψογος συνδυασμός fazz guitar και τεχνικής. Κάπως αδύναμα φωνητικά (για τέτοιου είδους κομμάτια), τα οποία όμως δεν επηρεάζουν καθόλου το τελικό αποτέλεσμα που είναι εντυπωσιακό. Συνέχεια με το Cry For Love. Ένα αργό, αγχωτικό κομμάτι με αρκετά βελτιωμένα φωνητικά και διαρκώς μεταβαλλόμενο κιθαριστικό φάσμα, σε ένα αβέβαιο μουσικό τοπίο, πυροδοτώντας νέες εκρήξεις. Η πετυχημένη Blues διασκευή, Gangster Of Love του Johnny Watson, είναι από τις καλύτερες που έχουμε ακούσει. Και εδώ τα καθαριστικά σολαρίσματα, είναι άριστα δεμένα με τα φωνητικά. Άλλη μια διασκευή, του Joe Tex αυτή τη φορά, το I Want To Be Free, κλείνει την πρώτη πλευρά. Και αν η πρώτη εκτέλεση του σπουδαίου Joe Tex, είναι ένας soul δυναμίτης, τον ίδιο τίτλο διεκδικούν οι Bliss, από την πλευρά του Acid Rock, αλλάζοντας το εντελώς και προσαρμόζοντας το, στο δικό τους ύφος, τόσο απλά που θα μπορούσε να είναι δικό τους. Το πέρασμα από την soul στο Acid Rock, δεν είναι εύκολο. Απαιτείται ιδιαίτερη ικανότητα, που οι φίλοι μας την διαθέτουν.

Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το ψυχεδελικό Visions. Κάπως πιο χαμηλοί τόνοι, trippy στίχοι και φανταστικά καθαριστικά riffs, διαφορετικό από τα προηγούμενα αλλά πάντα σε υψηλό επίπεδο. Το Don't Think που ακολουθεί, είναι εκτός κλίματος στην αρχή, για να βελτιωθεί κάπως στη συνέχεια. Καλό κομμάτι αλλά κάτω από τα standards, που μας είχαν συνηθίσει. Στο ίδιο επίπεδο και το I'm Gonna Hurt You. Θα μπορούσαν να το είχαν αποφύγει ή να το φέρουν στα μέτρα τους. Ίσως η πιο αδύνατη στιγμή του δίσκου. Το επίσης μέτριο Make My Old Soul New, σώζεται κυριολεκτικά από κάποια σύντομα κιθαριστικά σολαρίσματα. Πέραν τούτου, ουδέν. Κάτι μας χρώσταγαν και το αφήσαν για το τέλος. Η γνωστή διασκευή του Rock Me Baby, είναι μια από τις κορυφαίες. Όλα εδώ λειτουργούν στην εντέλεια. Φωνητικά και κιθαριστικά μέρη, αλληλοσυμπληρώνονται με μοναδικό τρόπο. Θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη η διάρκεια του, αλλά ακόμα και έτσι, αξίζει να το προσέξει κάποιος.

Αυτός ήταν ο εξαιρετικός δίσκος των Bliss. Την ίδια περίοδο, ηχογράφησαν άλλο ένα lp το οποίο εμφανίστηκε αρκετά χρόνια αργότερα (2007), από την εταιρεία Void με τον τιτλο Return To Bliss. Κατά την άποψή μου, είναι ανώτερο από το επίσημο lp τους, πιο ώριμο και πιο ολοκληρωμένο. Καλό θα είναι μαζί με το επίσημο, να ακουστεί και το ανεπίσημο. Θα είναι παράλειψη αν αγνοηθεί.

https://www.youtube.com/watch?v=2VbKFMq3Pa4&list=RD2VbKFMq3Pa4&start_radio=1



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο