THE HOOK - THE HOOK WILL GRAB YOU
By Dr. Acid_000
Οι Hook κατάγονταν από το Los Angeles, California και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:
Bobby Arlin — guitar, vocals, producer
Buddy Sklar — vocals, bass, producer
Craig Boyd — drums
Με αυτή την σύνθεση ηχογράφησαν το πρώτο τους lp στην Uni, με τον τίτλο Will Grab You το 1968.Την ίδια χρονιά, στην ίδια εταιρεία, αλλά και με κάποιες αλλαγές σε σχέση με το αρχικό τους σχήμα, ηχογράφησαν το δεύτερό τους lp, με τον τίτλο Hooked!. Η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη. Και οι δυο δίσκοι είναι σχεδόν ισοδύναμοι, αλλά έχουν και κάποιες διαφορές. Η σύνθεση του δεύτερου δίσκου τους ήταν η εξής:
Bass Guitar, Producer, Vocals – Buddy Sklar
Drums, Vocals – Dale Loyola
Guitar, Producer, Vocals – Bobby Arlin
Organ, Vocals – Dennis Provisor
Για λόγους οικονομίας χώρου, επιλέξαμε τον πρώτο, ίσως γιατί είναι πιο δεμένος από τον δεύτερο και με ξεκάθαρους μουσικούς προσανατολισμούς.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν οι δύο πρώτοι δίσκοι των Blue Cheer, κάτι που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο και επηρέασε καταλυτικά το συγκρότημα, κάτι που θα φανεί στην ανάλυση του δίσκου τους.
Εισαγωγή με το Homes. Ένα σπουδαίο κομμάτι με φλογισμένα κιθαριστικά riffs και πολύ καλή ερμηνεία. Θυμίζει σε κάποια σημεία το The Hunter, του Booker T. Jones, στην διασκευή όμως που έκαναν οι Blue Cheer, για το δεύτερο lp τους. Αν και αναπτύσσεται αυτόνομα, φαίνεται να πατάει στην ίδια βάση με το συγκεκριμένο κομμάτι. Συνέχεια με το Lookin' For You. Ένα πανέμορφο acid hard κομμάτι με blues στοιχεία, ιδιαίτερα προς το τέλος, καταιγιστικά κιθαριστικά ξεσπάσματα, απόλυτα εναρμονισμένα με τα εξίσου σκληρά φωνητικά. Μετά από αυτά τα δύο λαμπερά κομμάτια, έρχεται το μέτριο You Know I Do. Ένα μάλλον γλυκανάλατο κομμάτι, πάρα την προσπάθεια της κιθάρας να σώσει ό,τι σώζεται. Δεν τους βγήκε αυτό που ήθελαν, δεν είναι αυτό το στυλ τους. Ευτυχώς το κατάλαβαν σύντομα και το Turn Your Head, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Επιρροές από Hendrix, μαζί με μια ωμή κιθαριστική καταιγίδα, να σαρώνει ότι βρει μπροστά της, επανέφεραν το συγκρότημα στα υψηλά, ποιοτικά επίπεδα ωριμότητας, κάτι που θα φανεί ακόμα πιο πολύ στο επικό Son Of Fantasy, που κλείνει την πρώτη πλευρά του δίσκου. Ένα πραγματικό διαμάντι ερμηνείας και κιθαριστικής πανδαισίας, θα βρει τη συνέχεια και την ολοκλήρωσή του στο Son Of Fantasy II, του δεύτερου δίσκου τους.
Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το Dr. B & His Friends. Άλλη μια μεγάλη στιγμή του acid hard. Και εδώ το φάντασμα του Hendrix, πλανάται στον ορίζοντα. Κάποια riffs του Foxy Lady, μεταφέρονται στο κομμάτι, χωρίς να το αλλοιώνουν εντελώς. Αντιγραφή; Δεν θα το έλεγα. Όταν έχεις τέτοιους δάσκαλους (Hendrix - Blue Cheer) κάτι θα πάρεις από αυτούς, πόσο περισσότερο όταν αυτοί είναι κορυφαίοι. Το θέμα είναι η επιλογή και οι Hook έκαναν την καλύτερη. Το οργισμένο Plug Your Head In, είναι απίστευτο. Νέο έπος και 100% Hook. Ένα κομμάτι ικανό να τους κατατάξει στους μεγάλους του είδους. Τα καλύτερα riffs που ακούσαμε μέχρι τώρα και η ανέγγιχτη άγρια ομορφιά του, το κάνουν μοναδικό και ανεπανάληπτο. Πιο ψυχεδελικό το σύντομο Everything's Groovy, μια αναγκαία και πολύτιμη προσθήκη. Αρκετά μπερδεμένο το Garbage Man, που έχει σειρά. Κάτι σαν acid pop, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Έχεις ένα χαρακτηριστικό στυλ. Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις με κάτι καλύτερο, μένεις εκεί που αποδεδειγμένα τα καταφέρνεις, διαφορετικά χάνεσαι. Αυτό έπαθαν αλλά γλίτωσαν ξανά. Η διασκευή στο Dimples του J.L.Hooker, με την οποία κλείνει ο δίσκος, είναι σκέτη απόλαυση. Για άλλη μια φορά, η κιθάρα παραδίδει μαθήματα αλήτικου blues και μακάρι να είχε μεγαλύτερη διάρκεια. Δεν ξέρω το λόγο, όμως το συγκρότημα αποφεύγει τα μεγάλης διάρκειας κομμάτια, κάτι που κατά την γνώμη μου θα του ταίριαζε. Η διάρκεια του δίσκου είναι κάτι λιγότερο από 30 λεπτά. Τέλος πάντων, ακόμα και έτσι έβγαλαν έναν εκπληκτικό δίσκο (και να μην ξεχνάμε την εποχή), που αξίζει να αποκτηθεί.
Μας άφησαν 3 singles. Τα Love Theme In E Major / Homes (1968), Son Of Fantasy / Plug Your Head In (1968) και In The Beginning / Show You The Way (1969). Μετά εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο, όπως τόσοι άλλοι πριν και μετά από αυτούς, αφήνοντας πίσω τους δύο δίσκους, σημείο αναφοράς στο acid hard rock.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου