JUICY GROOVE - FIRST TASTE
By Dr. Acid_000
Οι Juicy Groove δημιουργήθηκαν στο Hollywood California και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:
Bass Guitar – Magic Marker
Drums – Thundercloud
Lead Guitar – Mars Bonfire, Elliot Ingber
Lead Vocals, Rhythm Guitar – Rainbow Neal
Ο μπατίστας Magic Marker, είχε συνεργαστεί με τον Captain Beefheart, o Elliot Ingber έπαιξε στον πρώτο δίσκο του Frank Zappa, Freak Out και μετά σχημάτισε τους Fraternity of Man, με τους οποίους κυκλοφόρησε 3 δίσκους, για να ενωθεί αργότερα με το συγκρότημα του Captain Beefheart's Magic Band, ο Mars Bonfire, συνθέτης του κλασικού Born To Be Wild, μέλος των αρχικών Steppenwolf, αν και δεν συμμετείχε σε δίσκους του θρυλικού συγκροτήματος και ο Rainbow Neal, για ένα διάστημα κιθαρίστας του Sky Saxon, ένα super group με σπουδαίους μουσικούς που ηχογράφησαν στην μικρή ανεξάρτητη εταιρία Payola Records, τον μοναδικό δίσκο τους με τον τίτλο First Taste (1978).
Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς έκαναν όλοι αυτοί, μέσα από την ανάλυση του δίσκου τους, ο οποίος ανοίγει με το σοκαρίστηκα acid hard rock, Secret Lover. Ατσάλινα φωνητικά, φαζαριστές κιθάρες, απίθανα σολαρίσματα και μυστικιστικοί στίχοι, συνθέτουν ένα κομμάτι που σε αφήνει κυριολεκτικά άφωνο, περιμένοντας με ανυπομονησία την συνέχεια, που έρχεται με το Juicy Groove, που έδωσε τον τίτλο στο συγκροτημα. Εδώ, πέφτουν κάπως οι τόνοι, όχι όμως και η ποιότητα, με trippy φωνητικά και έντεχνη κιθάρα, μέσα σε ένα ψυχεδελικό κλίμα απόλυτης ακρίβειας. Στο ίδιο κλίμα και το Late Last Night, συνέχεια του προηγούμενου, μαεστρία εκτελεσμένο, διάφανο και λαμπερό μέσα στην απλότητά του. Συνέχεια με το Drums Guitars Stars, να μας βάζει πιο βαθιά στην ψυχεδέλεια, με ένα οργιαστικό και επίμονο καθαριστικό ρυθμό, που τρυπάει το μυαλό. Ένα διαχρονικό κομμάτι, που αν είχε γραφτεί 10 χρόνια πριν, τώρα θα μιλάγαμε για άλλα πράγματα. Από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου, ο οποίος κλείνει με το υπέροχο Tired Of Bein' Poor, με τις κιθάρες να αλλάζουν θέματα, και αυτό λιτό και εξαιρετικά καλαίσθητο.
Η δεύτερη πλευρά αρχίζει με το live, Concert Fever. Δαιμονισμένες κιθάρες, σκληρά φωνητικά, κλασικό hard rock, θα μπορούσε να ανήκει στο ρεπερτόριο οποιουδήποτε συγκροτήματος του είδους. Το πολύ καλό Two Shy, δεν προσθέτει κάτι σε όσα ακούσαμε μέχρι τώρα. Το ψυχεδελικό Starry Ride, καταφέρνει μέσα σε λιγότερο από 3 λεπτά, να δημιουργήσει ένα έπος που θα το ζήλευαν οι πάντες. Ένα απερίγραπτο, μικρό αριστούργημα, με συναρπαστικές κιθάρες για σεμινάριο, “πειραγμένα'' φωνητικά, η μαγεία σε όλο της το μεγαλείο. Επιστροφή στο acid rock, με το δεύτερο έπος του δίσκου, το Spread Love. Ταραγμένα φωνητικά, κιθάρες που φτάνουν στην απόλυτη κορύφωση, χαμένες στα αβυσσαλέα βάθη ενός trip, χωρίς γυρισμό, ατμόσφαιρα διάλυσης, αποσύνθεσης και αναστολής, σε ένα ψυχεδελικό λαβύρινθο, αρνούμενοι πεισματικά να βγουν στην επιφάνεια για να αποκαλύψουν την αλήθεια τους. Ισάξιο αν όχι ανώτερο, από αντίστοιχα κομμάτια της χρυσής εποχής. Ο δίσκος κλείνει όπως άρχισε με το σκληρό acid hard, Havin' Fun με τις μανιασμένες κιθάρες να συντρίβουν ότι απέμεινε, κλείνοντας ελαφριά το μάτι στο punk, όπως έκαναν διακριτικά σε πολλές στιγμές του δίσκου, φιλτραρισμένα όλα μέσα από την δική τους σπουδή στην ψυχεδέλεια.
Αυτοί ήταν οι μοναδικοί Juicy Groove και το First Taste. Δυστυχώς, δεν υπήρχε Second Taste, αλλά τι μας νοιάζει; Χορτάσαμε τόσο από την πρώτη, ώστε όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά. Να πούμε ότι για άγνωστους λόγους, ο δίσκος βγήκε με την μορφή picture disc, με αποτέλεσμα κάποιοι να εχουν scratches ή να είναι στραβοί. Όμως, τίποτα από όλα αυτά δεν πρέπει να εμποδίσει τον φίλο της μουσικής, να προσεγγίσει αυτό το διαμάντι. Επιβάλλεται χωρίς δισταγμό και δεύτερη σκέψη. Θα έχει κάνει ένα πολύτιμο δώρο στον εαυτό του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου