PUZZLE - PUZZLE
By Dr. Acid_000
Οι Puzzle κατάγονταν από την Washington και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:
Tony Grasso - Lead Guitar, vocals
Curt Jonnie - Bass Guitar, vocals
Ed Kramer - Piano
Mike Zack - Drums, vocals
Με αυτή την σύνθεση και με παραγωγούς τους σπουδαίους Ed Kramer και Jay Senter, ηχογράφησαν στην ABC Records (1969) τον μοναδικό τους δίσκο, με τον οποίο θα ασχοληθούμε εκτενέστερα. Εισαγωγή με το hard rock, Hey Medusa. Παράξενο, γοητευτικό κομμάτι με αρκετές εναλλαγές στα φωνητικά και ιδιαίτερα επιμελημένα, επαναλαμβανόμενα κιθαριστικά riffs, που σε συνεπαίρνουν. Με τα φωνητικά να δίνουν την δική τους παράσταση, περνάμε στο επόμενο κομμάτι, Make the Children Happy. Άψογα δομημένο, πάντα σε hard rock ύφος, πολύ κοντά στην ψυχεδέλεια, πετυχαίνει απόλυτα τον στόχο του, περνώντας άνετα το μήνυμά του. Ένα μήνυμα, που θα πάρει μορφή καταγγελίας στο επικό blues, Working for the Rich Man. Ο τίτλος τα λέει όλα, μια κιθάρα που ουρλιάζει, παίζοντας απίστευτα πράγματα και μια ερμηνεία χαραγμένη από πόνο και οργή, να συντρίβεται μέσα στην ίδια την ψυχή της. Δεν ξέρω αν θα ήταν υπερβολή, να λέγαμε, πολύ λίγα κομμάτια του λευκού blues (όχι διασκευές), μπορούν να σταθούν δίπλα του. Επιστροφή στην ψυχεδέλεια με το No Complaints, το οποίο κλείνει την πρώτη πλευρά του δίσκου. Αρκετά έντεχνο, κάπως παιχνιδιάρικο, με σωστές κιθαριστικές εξάρσεις, να αλλάζουν διαρκώς το ύφος του.
Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το σύντομο, σε στυλ μπαλαντας, Got My Head Right Yesterday Part I, με παραμορφωμένα φωνητικά, για να παραχωρήσει την θέση του στο acid hard rock, Babe. Θαυμάσια, υψηλής τεχνικής σολαρίσματα, να παραδίδουν μαθήματα ευφάνταστου, δημιουργικού φάσματος. Στο ίδιο στυλ και το επόμενο Piggy Back Ride, απέριττο με αυτοσχεδιαστική διάθεση, που θα ήταν καλύτερο αν είχε μεγαλύτερη διάρκεια. Εκτός κλίματος, το πολύ καλό ψυχεδελικό pop, Golden Butterfly με trippy στίχους και στο ίδιο ύφος, το επόμενο ψυχεδελικό Got My Head Right Yesterday Part 2, που όμως γίνεται πιο κιθαριστικό από την μέση, μέχρι το τέλος. Δεν ξέρω, γιατί αλλάξαν ολοκληρωτικά το στυλ τους στα δυο τελευταία κομμάτια, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημα, αλλά ίσως ξενίσουν τον ακροατή, δείχνουν όμως ότι το συγκρότημα μπορεί να περάσει με επιτυχία από το ένα είδος στο άλλο.
Αυτοί ήταν οι Puzzle (καμία σχέση με το ομώνυμο funk group της δεκαετίας του 1970) και ο καταπληκτικός τους δίσκος. Αν και ηχογράφησαν σε μεγάλη εταιρεία, δεν προωθήθηκαν με αποτέλεσμα να γίνουν ελάχιστα γνωστοί σε ένα μικρό κοινό. Μας άφησαν και ένα single, με τα κομμάτια Hey Medusa / Make The Children Happy, στην ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το lp τους και τα περιέχει. Αξίζει να ακουστεί ο δίσκος τους και συστήνεται ανεπιφύλακτα όχι μόνο για τους φίλους του acid hard rock, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται για την μουσική της εποχής.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου