MORGEN - MORGEN
By Dr. Acid_000
Οι Morgen κατάγονταν από το Long Island, N.Y. Στην ουσία ήταν ο προσωπικός δίσκος του κιθαρίστα, τραγουδιστή και παραγωγού Steve Morgen, το όνομα του οποίου φέρει ο δίσκος. Αφού υπέγραψαν στην Probe (θυγατρική της ABC), κυκλοφορήσαν τον μοναδικό τους δίσκο το 1969. Το συγκρότημα αποτελούνταν από τους:
Steve Morgen - vocals guitar
Murray Shiffrin - lead guitar, producer
Barry Stock - rhythm guitar
Rennie Genossa - bass
Bob Maiman – drums
Ας προχωρήσουμε στην ανάλυση του δίσκου, που ανοίγει με το Welcome To The Void. Ένα από τα πιο Heavy Psychedelic κομμάτια που έχουν ηχογραφηθεί, με punk προεκτάσεις. Είναι αδύνατον να περιγράφει με λέξεις αυτό που ακούμε. Ένας εφιάλτης που έρχεται από την άβυσσο, ένα ανελέητο σφυροκόπημα, μοχθηρό και ακατέργαστο, μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Εξωκοσμικά φωνητικά, κιθάρες που φλέγονται, τρομακτική ατμόσφαιρα, συνθέτουν την απόλυτη παράνοια. Είναι αδύνατον να ακουστεί (εξαιρουμένων των μυημένων) κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, πόσο μάλλον περισσότερο, να βιωθεί στα άκρα ακόμα και από τους εμπνευστές του. Στο ίδιο παρανοϊκό κλίμα, αλλά πιο ψυχεδελικό το Of Dreams. Ζοφερό και απειλητικό, κιθάρες έρχονται κατευθείαν πάνω σου να σε στραγγαλίσουν, φωνητικά που όχι μόνο γκρεμίζουν κάθε εμπόδιο, αλλά φέρνουν το χάος δίπλα σου και σε παίρνουν μαζί τους. Δεν υπάρχει διέξοδος. Από την στιγμή που έμπλεξες σε αυτό το ''trip'', θα πληρώσεις το κόστος οποίο κι αν είναι, χωρίς διαμαρτυρία. Μπορούν να χειροτερέψουν τα πράγματα; Είναι δυνατόν; Κι όμως είναι. Το Beggin' Your Pardon / Miss Joan που ακολουθεί, σε βασανίζει ακόμα πιο πολύ. Δεν υπάρχει έλεος, ούτε μια μικρή ανάπαυλα. Σχιζοφρένεια μεταδοτική, καλύπτει τα πάντα. Τα φωνητικά πλέον είναι εκτός ελέγχου, κάτι που το γνωρίζαμε όμως επιμένουν διαρκώς να μας το υπενθυμίζουν. Τι μένει τελικά; Τι άλλο από τα κορυφαία κιθαριστικά σολαρίσματα, που ακούσαμε στο Acid Hard Rock. Πατάνε στη γη και βρίσκονται στον αέρα, μια δυσλειτουργική απεραντοσύνη και συνεχής εμπειρία μάθησης, για όλους και για κανένα. Κάπως ηρέμησε η κατάσταση στο Eternity In Between, που κλείνει την πρώτη πλευρά. Φαίνεται να έχουν έστω στοιχειώδη επαφή με το περιβάλλον. Τεράστιο ψυχεδελικό κομμάτι, με κάποιες αμυδρές επιρροές απο το Underture των Who, σαρωτική κιθάρα και ντραμς να κάνουν δυναμικά την εμφάνισή τους.
Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το απίστευτο, ψυχεδελικό Purple. Και εδώ, έχουμε κιθαριστικά riff που μόνο ιδιοφυείς κιθαρίστες μπορούν να πράξουν. Όπως πάντα, ''trippy'' ποιητικοί στίχοι, αψεγάδιαστη ερμηνεία γεμάτη πάθος, σαν να μην υπάρχει αύριο. Στο ίδιο ύφος και το επόμενο She's The Nitetime. Πιο κοντά στην Garage psychedelia, λίγο πιο χαλαρό από τα προηγούμενα, χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης (αυτό έλειπε) για την δυναμική του συγκροτήματος. Θαυμασμός και αποθέωση, είναι το λιγότερο που μπορείς να πεις, για το μεγάλης διάρκειας (10:50) Love, που κλείνει τον δίσκο. Ίδιο και διαφορετικό, από όσα ακούσαμε μέχρι τώρα. Με αρκετά Jazz στοιχεία και έντονη διάθεση αυτοσχεδιασμού, αρκετές αλλαγές στη δομή του, δεν απομακρύνεται ούτε βήμα από την γενική φιλοσοφία του δίσκου, αποδεικνύοντάς μας ότι μπορούν να αλλάξουν στυλ, κρατώντας την ποιότητα στα ύψη. Φαίνεται ότι όλα κύλησαν ομαλά, σε αυτό το στοιχειωμένο ''trip''. Το σκάφος προσγειώθηκε στη γη.
Οι επιβάτες του τουλάχιστον ζουν. Το αν επιχείρησαν ξανά κάτι τέτοιο είναι άγνωστο. Αυτό όμως που δεν είναι άγνωστο, είναι ότι μας άφησαν παρακαταθήκη έναν από τους συγκλονιστικότερους δίσκους στην ιστορία της ψυχεδέλειας των '60s και ιδιαίτερα το Acid Hard Rock. Ένα εμβληματικό απόκτημα για όποιον ασχολείται σοβαρά με την μουσική. Την ίδια χρόνια (1969), κυκλοφόρησε ένα single στην ίδια εταιρεία, με τα κομμάτια Of Dreams / She's The Nitetime, τα οποία υπάρχουν στον δίσκο.
Το δε εξώφυλλο του δίσκου ταιριάζει απόλυτα με το περιεχόμενό του. Σαν πίνακας του Vincent van Gogh, την περίοδο της τρέλας. Αυτός δεν τα κατάφερε. Δεν υπήρξε επιστροφή. Άλλοι επιστρέφουν χαμένοι ή χάνονται στον δρόμο της επιστροφής.
Το εξώφυλλο του δίσκου ανήκει σε ένα πίνακα του Σκανδιναβού συμβολιστή Edvard Munch.
https://www.youtube.com/watch?v=dEGyjWotucg&list=RDdEGyjWotucg&start_radio=1
Χαρης-σκοτεινο,βαρυ αριστουργημα για την εποχη του!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή