SRC - SRC

By Dr. Acid_000

Οι SRC κατάγονταν από το Birmingham, Michigan και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:

Bass Vocals – Robin Dale

Drums – E.G. Clawson

Guitar [Second], Vocals – Steve Lyman

Lead Guitar – Gary Quackenbush

Lead Vocals – Scott Richardson

Organ [Hammond] – Glenn Quackenbush

Το όνομά τους προέκυψε συντομεύοντας το επώνυμο του Scott σε "Richard" και χρησιμοποιώντας το μεσαίο όνομα του κιθαρίστα Steve Lyman, "Case". Ως SRC υπέγραψαν στην Capitol και ηχογράφησαν 3 lp's την περίοδο 1968-1970. Θα θέλαμε να κάνουμε αφιέρωμα και στα 3 αυτά lp's, αλλά λόγω χώρου κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Το καθένα από αυτά έχει τις ιδιαιτερότητες του, αλλά και αρκετά κοινά σημεία. Αν και οι περισσότεροι θεωρούν κορυφαίο το δεύτερο τους lp Milestones, πιο πλήρες και ένα βήμα πιο μπροστά από το ντεμπούτο τους (και ίσως έχουν δίκιο), εμείς επιλέξαμε το πρώτο λόγω του ακατέργαστου μεγαλείου του και του ασυγκράτητου πάθους του, κάτι που φρόντισαν να περιορίσουν στο δεύτερο εισάγοντας πιο έντεχνα στοιχεία, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο την αξία του. Βρισκόμαστε στο 1968, στην πιο ώριμη περίοδο της ψυχεδέλειας. Ένα χρόνο πριν, είχε κυκλοφορήσει το οριακό για την μουσική που μας ενδιαφέρει lp, των Country Joe And The Fish - Electric Music for the Mind and Body - που χρειάζονται σελίδες για να αναλυθεί και αποτελεί μια κατηγορία μόνο του, από τους δίσκους που έκαναν την μουσική έργο τέχνης. Το acid rock στο πιο ''προσιτό'' χάος του και μια πρόκληση για οποιονδήποτε ήθελε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, μέσα από μια τέτοια αισθητική εμπειρία. Αν κάποιοι τα κατάφεραν ή όχι είναι άλλο θέμα.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι οι SRC. Η πρόκληση προκαλεί αντίδραση ή απορρόφηση και αφανισμό. Οι φίλοι μας προτίμησαν το πρώτο, γνωριζοντας εκ των προτέρων τι είχαν απέναντι τους. Και μόνο γι’ αυτό είναι αξιέπαινοι. Για να δούμε όμως τι κατάφεραν και αν το τελικό αποτέλεσμα δικαιολογεί όλον αυτόν τον πρόλογο.

Εισαγωγή με το Black Sheep. Ένα αξεπέραστο έπος με βαρύ όργανο και αδιανόητα κιθαριστικά σολαρίσματα, τα οποία θα μνημονεύονται για πάντα. Κυριολεκτικά μένεις άφωνος. Από που έρχονται αυτοί οι ήχοι που σου κόβουν την ανάσα αποκαθηλώνοντας τα πάντα; Πριν προλάβεις να συνέλθεις, έρχεται το Daystar με τα διπλά φωνητικά, έντονες επιρροές από την Αγγλική ψυχεδέλεια αλλά και από το S.F., μεγαλειώδη κιθαριστικά περάσματα, ξεπερνάει τα πλαίσια του acid rock, προβάλλοντας τα ένστικτα μας σε πολύχρωμους παραμορφωμένους ορίζοντες. Τεράστιο, αριστοτεχνικά δουλεμένο κομμάτι. Συνέχεια με το Exile. Σκοτεινό, απρόβλεπτο, μυστικιστικό με εκπληκτικά κιθαριστικά περάσματα, πολύπλοκο, παθιασμένο, ιδιαίτερα απαιτητικό, μια απίστευτη αποκάλυψη ευρηματικού ρίσκου για όσους αντιλαμβάνονται την μουσική πέρα από τις αισθήσεις τους, με κάποιο τρόπο αυστηρά προσωπικό, όπου όλα λειτουργούν στις ακαθόριστες διαστάσεις του χρόνου ενοποιημένα και χωριστά. Αυτό αφορά ολόκληρο τον δίσκο, η εξατομίκευση του οποίου αποτελεί την ολότητά του. Η πρώτη πλευρά κλείνει με το αγχωτικό Marionette. Έξοχα φωνητικά, λιγότερη κιθαριστική ένταση από τα προηγούμενα, αλλά με αρκετά στοιχεία ψυχεδελικού progressive, κάτι που θα φανεί εντονότερα στον δεύτερο δίσκο της μπάντας. Υπέροχο και λαμπερό.

Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το Onesimpletask. Εδώ έχουν ενώσει τις λέξεις, κάτι όχι ασυνήθιστο εκείνη την εποχή. Το one simple task έγινε Onesimpletask. Κάτι τέτοιο δεν έκαναν οι Blue Cheer ονομάζοντας τον δεύτερο δίσκο τους Outsideinside; Ένα μυθικό κομμάτι, βαθιά χωμένο μέσα στην ψυχεδέλεια με καταιγιστική acid hard κιθάρα και εκπληκτικό μπάσο, πάνω στο οποίο χτίστηκε ολόκληρο το κομμάτι. Μοναδικό και αξεπέραστο. Το Paragon Council που ακολουθεί, δεν ξεφεύγει από την συνολική μουσική δομή του δίσκου. Εμπνευσμένο, εμβληματικό, μετά από μια σύντομη συνομιλία οργάνου και κιθάρας, θα διαλυθεί σχεδόν εξ’ ολοκλήρου σε ένα κιθαριστικό ξέσπασμα, φέρνοντας μας ακόμα πιο κοντά το acid hard rock, που με αυτό φλερτάρουν σχεδόν από την αρχή του δίσκου, θέτοντας κάποιους όρους, οριοθετώντας το acid rock ως πρωταρχική επιλογή, αφήνοντας όμως ανοικτούς ορίζοντες σε ότι εξυπηρετεί τον σκοπό τους. Συνέχεια με το ψυχεδελικό Refugeve. Κιθαριστικό παραλήρημα με κάποια ψήγματα progressive. Κομμάτι υψηλού επιπέδου με φανταστικές εναλλαγές, το μικρό κρυφό διαμάντι του δίσκου, ο οποίος θα κλείσει με το Interval, στο ίδιο υψηλό επίπεδο με τα προηγούμενα, με το acid hard να κυριαρχεί σχεδόν απόλυτα. Άλλη μία μαγική στιγμή.

Αυτό ήταν το αριστούργημα των SRC και ένας από τους κορυφαίους δίσκους στην ιστορία της ψυχεδέλειας. Και ναι μπορεί να σταθεί απέναντι στο Electric Music For The Mind And Body, χωρίς να πέφτουμε στην παγίδα των συγκρίσεων. Μιλάμε για μουσική, για δύο συγκροτήματα που έδρασαν σχεδόν την ίδια περίοδο, αλλά με διαφορετικές καταβολές και εμπειρίες το καθένα από αυτά. Τα αριστουργήματα δεν αναμοχλεύουν τον εαυτό τους ούτε συγκρούονται. Διατηρούν την ανεξαρτησία τους σε βάρος των διαφόρων ''κριτικών'' της τέχνης, που μέσω της αληθοφάνειας, μας σερβίρουν την άγνοια τους. Κάποτε θα μάθουν (αν μάθουν) ότι η ''πολυμάθεια'' είναι η επιφανειακη προσέγγιση των φαινομένων και το πέρασμα στην αναυθεντικότητα της ύπαρξης. Το Είναι σκεπασμένο με το πέπλο της λήθης εδώ και 2.500 χρόνια είχε και έχει ολέθριες συνέπειες. Διαμορφώνει συνειδήσεις, κάλπικα ιδανικά, ανώδυνους θανάτους όλων των ειδών και υπεραφθονία χειροκροτητών και δούλων, με την μορφή της τεχνικής που κυριαρχεί πια παντού. Μια ματιά να ρίξει κανείς εντός και εκτός, του είναι αρκετή για να δει την παρακμή στον υπέρτατο βαθμό των πάντων. Επανερχόμαστε στο θέμα μας. Οι SRC τηε επόμενη χρονιά (1969), κυκλοφόρησαν το δεύτερο αριστούργημά τους Milestones όπως είπαμε πιο ''δουλεμένο'' από το πρώτο και ένα χρόνο αργότερα (1970) το παρεξηγημένο Traveler's Tale, ένα θαυμάσιο lp με μεγάλες στιγμές, όχι στο ύψος των προηγούμενων, όμως κάποια κομμάτια του lp θα μπορούσαν άνετα να βρουν θέση στα δύο πρώτα. Το 1993 κυκλοφόρησε ενα cd με τον τιτλο Lost Masters, το οποίο περιλαμβάνει ακυκλοφόρητο υλικό, σπουδαία κομμάτια της περιόδου 1970-1972, όταν πια το συγκρότημα έφυγε από την Capitol. Κατά την γνώμη μας, αξίζει να έχει κανείς τα άπαντα των SRC, τους 3 δίσκους και το cd.

https://www.youtube.com/watch?v=V8DrBe06nag&list=RDV8DrBe06nag&start_radio=1