GOLDEN DAWN - POWER PLANT


By Dr. Acid_000

H International Artists ήταν μια σχετικά μικρή δισκογραφική εταιρεία του Τέξας με περίπου 165 κυκλοφορίες lp's και singles. Ίσως, θα πέρναγε απαρατήρητη εάν δεν είχαν ηχογραφήσει ορισμένα συγκροτήματα, τα οποία διαμόρφωσαν αυτό που ονομάστηκε ψυχεδελικός ήχος η απλά ψυχεδέλεια. Τα πιο γνωστά ήταν ασφαλώς οι 13 Floor Elevators και κάπως οι Red Krayola, οι οποίοι με επικεφαλής τον Mayo Thompson συνεχίζουν μέχρι τις ημέρες μας με διάφορα σχήματα. Η International Artists κυκλοφόρησε περίπου 15 ψυχεδελικά lp's, με τα οποία θα ασχοληθούμε αργότερα. Σήμερα θα παρουσιάσουμε ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα της εταιρείας, τους The Golden Dawn και τον μοναδικό δίσκο τους Power Plant. Το όνομά τους το πήραν από μία μυστικιστική κοινωνία αφιερωμένη στην μελέτη και πρακτική του αποκρυφιστικού Ερμητιισμού (Ερμής Τρισμέγιστος) και της Μεταφυσικής.

Τα αρχικά μέλη τους ήταν:

George Kinney – vocals, guitar
Tom Ramsey – lead guitar
Jimmy Bird – rhythm guitar
Bill Hallmark – bass
Bobby Rector – drums

Ο δίσκος τους Power Plant κυκλοφόρησε το 1968, με την βοήθεια του Rocky Erickson και είναι φανερά επηρεασμένος από τον πρώτο δίσκο των Elevators, Psychedelic Sound (1966). Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Rocky Erickson και ο George Kinney ήταν παιδικοί φίλοι, είχαν τις ίδιες πνευματικές ανησυχίες και κάτω από την επίδραση του LSD, τα «ίδια οράματα». Ο δίσκος αρχίζει με το γκαραζοψυχεδελικό Evolutιon, μια πρόσκληση σε ένα trip σε διαρκή εξέλιξη, για να ακολουθήσει το πιο ψυχεδελικό και ένα από τα κορυφαία κομμάτια του δίσκου, το This Way Please. Εδώ, η πρόσκληση συνοδεύεται από «οδηγίες χρήσης», όπως και στα δυο επόμενα κομμάτια, το ψυχεδελικό Starvation, το blues I'll Be Around και η πρώτη πλευρά κλείνει στο ίδιο κλίμα με το Seeing is Believing. Η δεύτερη πλευρά αρχίζει με το αριστουργηματικό και αρκετά προσωπικό My Time και ακολουθεί το πιο blues Tell Me Why, που θα δώσει την θέση του στην έξοχη μπαλάντα Reaching out to You, θέτοντας ερωτήματα και δίνοντας απαντήσεις στα γήινα προβλήματα. Οι όποιοι δισταγμοί εξαλείφονται στο A Nice Surprise και ο δίσκος κλείνει με το εκπληκτικό Every Day, φόρος τιμής στους «αιώνιους ταξιδιώτες», με το sitar να θυμίζει λίγο το Within You Without You των Beatles. Αν και ο δίσκος ηχογραφήθηκε πριν από το Easter Everywhere των Elevator, κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί από τους κριτικούς μια αντιγραφή του Easter Everywhere (κάτι που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση) και να επιφέρει την διάλυση του συγκροτήματος και το «θάψιμο» από τα μουσικά περιοδικά της εποχής. Τώρα, 60 χρόνια μετά, ο δίσκος πήρε την αναγνώριση που του άξιζε και δίκαια θεωρείται ένας από τους κορυφαίους δίσκους της ψυχεδελικής εποχής. Δεν νοείται ψυχεδελική δισκοθήκη χωρίς αυτό το αριστούργημα.

 https://www.youtube.com/watch?v=mdaouAPPAU8&list=RDmdaouAPPAU8&start_radio=1



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο