HAYSTACKS BALBOA - HAYSTACKS BALBOA

By Dr. Acid_000

Οι Haystacks Balboa κατάγονταν από την New York και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:

Mark Babani - Drums
Mark Harrison Mayo - Guitar
Lloyd Landesman - Keyboards
Mark Polott - Bass
Bruce Scott – Vocals

Το 1970 ηχογράφησαν το μοναδικό τους lp, στην Polydor Records και με αυτόν τον δίσκο θα ασχοληθούμε εκτενέστερα. Λένε, ότι η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί (αν και εγώ πιστεύω ότι φαίνεται από το βράδυ) και πράγματι οι φίλοι μας φρόντισαν να μας το επιβεβαιώσουν. Εισαγωγή λοιπόν με το Spoiler. Απίστευτα σκληρό, μανιασμένα κιθαριστικά σολαρίσματα, που κολλάνε πάνω σου σαν μαγνήτης και δεν σε αφήνουν να αναπνεύσεις, εφιαλτικά φωνητικά και όργανο με progressive καταβολές (κάτι που θα δούμε πιο καθαρά στη συνέχεια), λες και έπεσε από τον ουρανό στη μέση του πουθενά, μας προδιαθέτουν για το τι θα ακολουθήσει. Από το πρώτο κιόλας κομμάτι, έβαλαν ψηλά τον πήχη. Ήταν άραγε μια φωτοβολίδα ή έχουν και άλλες εκπλήξεις; Θα το μάθουμε σύντομα, με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο. Και βέβαια το The Children of Heaven που ακολουθεί, βαδίζει στον ίδιο δρόμο. Κολασμένο μέχρι εκεί που δεν παίρνει, κραυγές, όργανα, κιθάρες και αδιανόητα φωνητικά, με πιο έντονα τα progressive στοιχεία. Τι κομμάτι είναι αυτό; Πρόδρομος του Doom ή του Death metal; Αν όχι τίποτα από αυτά, τότε τι; Αδυνατώ να απαντήσω. Ίσως, το κάνω όταν συνέλθω. Συνέχεια με το Bruce's Twist, με κάποιες blues πινελιές, σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τέμπο, στον ίδιο πάντα δρόμο, χωρίς την παραμικρή έκπτωση στην ποιότητα. Ατίθασο και ανυπάκουο σε κάθε περιορισμό, μέσα σε λιγότερο από τρία λεπτά, αποτυπώνει βιώματα που άλλοι χρειάζονται μία ώρα για να το κάνουν. Αλλαγή σκηνικού στο Auburn Queen, το οποίο κλείνει την πρώτη πλευρά του δίσκου. Εδώ είμαστε για τα καλά μέσα στο progressive. Ατέλειωτος οργανικός και καθαριστικός οργασμός, με απότομο κόψιμο στη μέση και επιστροφή στον εφιάλτη που ζήσαμε πριν, πιο ψυχεδελικό, παρανοϊκά φωνητικά και εναλλαγές που αποσυντονίζουν ύπουλα το κομμάτι, κάνοντας την ανατριχίλα που διαπερνά το σώμα και το μυαλό, δεύτερη φύση όποιου είχε την τύχη ή την ατυχία να το ακούσει. Επικίνδυνη ισορροπία ανάμεσα στη λογική και την τρέλα. Αξεπέραστο.

Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το Sticky Finger. Κοντά στους Atomic Rooster, πάντα μέσα στο progressive, με στίχους και όργανο που τσακίζουν κόκκαλα, ερμηνεία που σαρώνει τα πάντα, κiθαριστικά ξεσπάσματα δανεισμένα από την άβυσσο και ιδανικό ψυχεδελικό φινάλε. Τέλειο μέσα στην μαυρίλα του. Στη συνέχεια, έχουμε τρία διαφορετικά κομμάτια Ode to the Silken Men / Tell Me a Story / What Would Happen, άψογα ενωμένα μεταξύ τους. Δεν ξέρεις πότε τελειώνει το ένα και πότε αρχίζει το άλλο, ποιο το τέλος και ποια η αρχή. Ακουστικό στο μεγαλύτερο μέρος του, βαθιά μέσα στην ψυχεδέλεια, πλήρως ταυτισμένο με την συμπαντική ολότητα. Η ακουστική Acid μπαλάντα Riverland, έρχεται λυτρωτικά, σχεδόν θριαμβευτικά να κλείσει τον δίσκο. Το πείραμα πέτυχε, άγνωστο ποιοι επέζησαν.

Αυτός ήταν ο αριστουργηματικός δίσκος των Haystacks Balboa και ένας από τους κορυφαίους του είδους του. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο εξώφυλλο. Γεμάτο συμβολισμούς, η ερμηνεία των οποίων αποτελεί αντικείμενο μελέτης. Δυστυχώς, το συγκρότημα διαλύθηκε την επόμενη χρονιά, αφήνοντάς μας να αναρωτιόμαστε ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα τους.

Ηχογράφησαν ένα single, με τα κομμάτια Spoiler / Bruce's Twist, τα οποία υπάρχουν στον δίσκο. Δεν είναι ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο συγκρότημα που αν και υπέγραψε σε μεγάλη εταιρεία, τελικά πέρασε στα αζήτητα. Τους λόγους τους έχουμε αναφέρει στο παρελθόν και θα επανέλθουμε στο μέλλον. Δίσκος απαραίτητος για κάθε σοβαρή, ψυχεδελική (και όχι μόνο) δισκοθήκη. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

 https://www.youtube.com/watch?v=b2boHgXeDSM&list=RDb2boHgXeDSM&start_radio=1