MORLY GREY - THE ONLY TRUTH
By Dr. Acid_000
Οι Morly Grey κατάγονταν από το Alliance, Ohio και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:
Tim Roller - all guitars, backing vocals
Mark Roller - bass, lead vocals
Paul Cassidy - drums, backing vocals
Bob LaNave - drums, percussion, lead vocals
Ο μοναδικός τους δίσκος με τον τίτλο The Only Truth, ηχογραφήθηκε στην μικρή ανεξάρτητη εταιρεία Starshine Records το 1972, αν και κάποιοι υποστηρίζουν, το 1969. Βλέποντας τον κατάλογο της Starshine Records, μάλλον οι πρώτοι πρέπει να έχουν δίκιο. Οι Morly Grey πράγματι, ηχογράφησαν ένα single το 1969, σε άλλη όμως εταιρεία, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Είναι από τα κορυφαία σχήματα αυτού που ονομάστηκε Christian Rock και όχι μόνο. Ένα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα της ψυχεδελικής και μεταψυχεδελικής εποχής, αφού υπήρχαν ήδη από το 1969-1972. Ας δούμε πιο αναλυτικά τον δίσκο τους.
Εισαγωγή με το Peace Officer. Απότομο ξεκίνημα, με κάποια riffs στην αρχή τουλάχιστον, να θυμίζουν αμυδρά το Train Kept a Rollin, στην εκδοχή των Yardbirds, αλλά μέχρι εκεί. Το κομμάτι αναπτύσσεται ραγδαία σε ένα πολύπλοκο Acid Hard, με το μπάσο και την κιθάρα σε μια θαυμαστή εναλλαγή αυτοσχεδιασμού, τα δε φωνητικά να συμπληρώνουν ό,τι κενό υπάρχει, λιτά, σύντομα και απέριττα. Χωρίς το παραμικρό ψεγάδι, σε γεμίζει με την πρώτη ακρόαση. Συνέχεια με το πιο ψυχεδελικό You Came To Me. Ομοιότητες αλλά και διαφορές από το προηγούμενο, με μια υποψία ''πειραγμένης'' Country σε κάποια σημεία, πάντα μέσα στο πνεύμα του Acid Rock. Εξαιρετικό και μαγευτικό, όχι τόσο απλό, όσο φαίνεται σε μια πρόχειρη ακρόαση. Κάτι φαίνεται να ετοιμάζουν για αργότερα και τώρα είναι στο πρώτο στάδιο. Θα το δούμε αργότερα και μάλιστα με απρόσμενο τρόπο. Μυστικισμός, ψυχεδέλεια και ένα από τα καλύτερα (αν και σχετικά σύντομο και εδώ έγκειται το μεγαλείο του) riff του είδους, στο Who Can I Say You Are. Απίστευτα, διπλά συνοδευτικά φωνητικά και αυτά, από τα καλύτερα που έχουμε ακούσει, είναι αδύνατον να μη σε συνεπάρει το πάθος τους. Μια πανδαισία. Πιο σκληρό, με σκοτεινούς στίχους και απειλητική ατμόσφαιρα, το I'm Afraid. Κιθαριστικά σόλο, υψηλών ταχυτήτων, σε συνδυασμό με τα φοβικά φωνητικά, μεταφέρουν στο κομμάτι το υπαρξιακό άγχος που κρύβουν μέσα τους. Αγωνία και απόλαυση, σε μια παρά φύση συνάντηση, μπροστά στο αίνιγμα του κόσμου. Το ψυχεδελικό Our Time, κλείνει την πρώτη πλευρά. Αλλεπάλληλες εναλλαγές, ένα ψυχεδελικό Jam που περιλαμβάνει όλα όσα ακούσαμε μέχρι τώρα, προσθέτοντας επίσης νέες ιδέες, με την κιθάρα να καθορίζει το μέγεθος και την αλλοίωση του μουσικού τέμπου, ανάλογα με τις διαθέσεις της. Πανέμορφο κομμάτι, που δεν θα ήθελες να τελειώσει.
Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το εξαίσιο ψυχεδελικό After Me Again. Θα μπορούσε να είχε γίνει ευρύτερα γνωστό (έστω στο κοινό που ασχολούνταν με αυτό το μουσικό είδος), αν είχε την κατάλληλη προώθηση. Συγκέντρωνε όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, χωρίς εμπορικούς συμβιβασμούς από το συγκρότημα. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια εποχή, που αναζητούσε (και τα κατάφερε εν μέρη λίγα χρόνια πριν, 1965-1969) μια νέα γλώσσα για να εκφράσει το Είναι της και τώρα (1972), βρισκόταν σε αδιέξοδο. Αλλά γι’ αυτά θα μιλήσουμε στο μέλλον. Συνέχεια με το A Feeling For You. Μια άψογη, λυρική, ψυχεδελική μπαλάντα, για να γίνει πιο κιθαριστική στη συνέχεια. Είχαμε πει στην αρχή, ότι κάτι ετοίμαζαν ή αυτό τουλάχιστον μας αφήναν να πιστεύουμε. Και δεν πέσαμε έξω. Το the Only Truth (17:02), ξεπερνάει κατά πολύ τις εκτιμήσεις μας. Κιθαριστικό ξεκίνημα, με την μπάντα να βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές της. Αλλαγή των πάντων στη συνέχεια. Όλα χάνονται από τον ορίζοντα, εκτός από την κιθάρα, που σολάρει ακατάπαυστα, σχεδόν μόνη της στο μεγαλύτερο διάστημα του κομματιού. Ασύλληπτη τεχνική, πέρα από κάθε φαντασία, με τα υπόλοιπα όργανα να μπαίνουν ένα, ένα, χωρίς να την απομακρύνει από τον μύθο που χτίζει. Το ακριβώς αντίθετο. Με την είσοδο του μπάσου και μετά των ντραμς, δημιουργείται ένα έπος. Αδύνατον να περιγράφει, πόσο μάλλον να επαναληφθεί από τους ίδιους. Είναι στιγμές που η έμπνευση αποφασίζει και εσύ την υπηρετείς τυφλά, για να χαθεί μετά, χωρίς να έχεις καταλάβει τι έγινε και να αναρωτιέσαι γιατί επέλεξε εσένα και όχι κάποιον άλλο. Ακούγεται μεταφυσικό και ίσως είναι, εξαρτάται πως το βλέπει κανείς και πως το χειρίζεται. Μήπως η μεταφυσική δεν είναι τίποτα περισσότερο από το ίδιο το γήινο Είναι μας, που κρύβει και φανερώνει την ουσία του, μέσω του δεσμού πλάνης – αλήθειας, παίζοντας μαζί μας ένα παιχνίδι, όπου παίκτες και παίγνια αλλάζουν διαρκώς ρόλους, όπου πρόσωπα και προσωπεία ταυτίζονται; Ποιός ξέρει; Επιστροφή στον δίσκο μας Οι Morly Grey, μας άφησαν έναν από τους κορυφαίους ψυχεδελικούς δίσκους όλων των εποχών. Είναι προτιμότερο να τον ακούσεις παρά να γράφεις γι’ αυτόν, γιατί αν ο λόγος είναι ο φορέας της σκέψης, η άμεση αντίληψη είναι η σκέψη χωρίς τον λόγο και αυτό έχει σημασία, ιδιαίτερα σε τέτοιες συνθήκες.
Οι Morly Grey ηχογραφησαν 4 singles, τα Sleepy Softness-Yas (1969 Speed), I'll Space You-Be Your King (Starshine 1970), After Me Again-A Feeling For You(1972 Starshine) και Who Can I Say You Are?- You Came To Me (1972 Starshine).
Ο δίσκος τους κυκλοφόρησε με poster και με ανάγλυφο εξώφυλλο. Την δεκαετία του 1980, επανεκδόθηκε bootleg, σχεδόν σαν το original, με αποτέλεσμα πολλοί να την πατήσουν. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί που έβγαλαν το bootleg, έκαναν τέλεια δουλειά, με αποτέλεσμα να είναι δυσδιάκριτες οι διαφορές. Προσοχή λοιπόν, ιδιαίτερα στους συλλέκτες που ψάχνουν την αυθεντική κόπια. Περισσότερες λεπτομέρειες για τις διαφορές των αυθεντικών από τις bootleg κόπιες, μπορεί κανείς να μάθει στο discogs. Υπάρχει μια παλιά επανέκδοση της Akarma, όμως η καλύτερη είναι αυτή της Sundazed (2010), διπλό βινύλιο με όλα τα singles, αλλά και σπουδαία ακυκλοφόρητα κομμάτια.
Ενα απο τα καλυτερα ψυχεδελικα,ιδιαιτερα ευρηματικος κιθαριστας!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή