WIZARDS FROM KANSAS - WIZARDS FROM KANSAS

By Dr. Acid_000

Οι The Wizards From Kansas, κατάγονταν από το Kansas. Με διάφορα ονόματα (New West - Pig Newton) έπαιζαν σε διάφορα clubs της πόλης, όμως πολύ σύντομα βρέθηκαν στο San Francisco, παίζοντας σε μεγάλα φεστιβάλ (ιδιαίτερα στο Fillmore East) και αφού υπέγραψαν συμβόλαιο στην Mercury, ηχογράφησαν έστω και καθυστερημένα τον μοναδικό τους δίσκο (1970), με τον οποίο θα ασχοληθούμε πιο αναλυτικά. Την μπάντα αποτελούσαν οι εξής μουσικοί:

Robert Manson Crain - 12-string guitar, vocals
John Paul Coffin - lead guitar
Harold Earl Pierce - rhythm guitar, vocals
Robert Joseph Menadier - bass, vocals
Marc Evan Caplan - drums, percussion
Mark Naftalin – keyboards

Εισαγωγή με το πολυδιασκευασμένο High Flying Bird ( B. E. Wheeler), σε μια εκτέλεση που σε αφήνει άφωνο. Όλες οι προηγούμενες διασκευές, είχαν κάποια κοινά χαρακτηριστικά είτε παιγμένο από τους Jefferson Airplane, είτε από τους H. P. Lovecraft (για να αναφέρω δυο κορυφαία συγκροτήματα), είτε από διάφορους άλλους. Κατά την άποψη μου, καμιά από όλες αυτές τις διασκευές, δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή, ούτε καν να την πλησιάσει. Είναι κάτι άλλο, ίσως αδύνατον να παιχτεί ξανά, ακόμα και από τους ίδιους. Ένας μυστικισμός (που διαπερνάει ολόκληρο τον δίσκο) άνευ προηγουμένου, αλλόκοτα φωνητικά και κιθάρες δανεισμένες από άλλες οντότητες αγνώστου προέλευσης, εφιαλτικές κραυγές και ψίθυροι δημιουργούν ένα τελετουργικό σύμπαν, απροσπέλαστο από φαντασία και ψευδαίσθηση, μια ρωγμή στον άχρονο χρόνο από το άπειρο ως στο απειροστό διαιρεμένο και αδιαίρετο, η πληρότητα που πάντα αισθάνεσαι ότι κάτι της λείπει, αλλά δεν ξέρεις τι. Δεν ξέρω πως αισθάνθηκαν οι J.A.(εάν φυσικά το άκουσαν), εγώ πάντως στην θέση τους, θα έμπαινα σε προβληματισμούς. Συνέχεια με το ψυχεδελικό country-folk, Hey Mister με τον σπουδαίο Mark Naftalin, να δίνει ρεσιτάλ αφανιστικής τεχνικής στο ίδιο πάντα κλίμα, για να περάσουμε στην ψυχεδέλεια με το 912 ½ Mass, με κάποια jazz και country στοιχεία, αλλαγή ρυθμού από την μέση, μέχρι το τέλος, μεστή τεχνική, κιθαριστική δεξιοτεχνία, ένα κομμάτι που δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες του συγκροτήματος σε διαφορετικές φόρμες και μουσικούς ορίζοντες. Η πρώτη πλευρά κλείνει με άλλη μια διασκευή, το συγκλονιστικό Cod'ine, της εμβληματικής folk συνθέτριας και τραγουδίστριας Buffy Sainte-Marie. Γνωστό κομμάτι, διασκευασμένο από μεγάλα συγκροτήματα όπως, οι μέγιστοι Quicksilver Messenger Service, οι επίσης πρωτοπόροι Charlatans, αλλά και από άλλους μεγάλους καλλιτέχνες και συγκροτήματα, μόνο που εδώ ισχύουν ότι ακριβώς είπαμε για το High Flying Bird. Μακράν η κορυφαία διασκευή. Να επαναλάβω τα ίδια, τι νόημα έχει; Μπορεί να μιλήσει η ψυχή; Αν ναι, τότε ακούσαμε τον ήχο της. Περαιτέρω ανάλυση είναι περιττή. Η μαγεία θα χαθεί μέσα σε λέξεις κενού περιεχομένου. Απλά, αν στην πρώτη περίπτωση ήταν οι J.A. αυτοί που ''υποκλίθηκαν'', τώρα είναι η σειρά των Q.M.S. να κάνουν το ίδιο.

Πρώτο κομμάτι της δεύτερης πλευράς, το ψυχεδελικό διαμάντι Freedom Speech. Με βάση την country (όπως αυτοί την εννοούν) και με οδηγό τα άπιαστα κιθαριστικά riffs, ξεφεύγουν από κάθε προσδιορισμό αξιόπιστων ή μη αναλογιών. Συνέχεια, με το τριπαριστό Flyaway Days. Αλλαγές επί αλλαγών σε κάθε στροφή, απρόβλεπτο με τα διπλά φωνητικά, την κιθάρα και τα ντραμς, μια πολύπλοκη αρμονία και ενορχήστρωση, σε ένα πραγματικά μοναδικό και ιδιαίτερο, γεμάτο λυρισμό ήχο. Το εμπνευσμένο Misty Mountainside, με συνεχείς εναλλαγές και trippy στίχους, καταφέρνει μέσα σε 3:43, να επεξεργαστεί ολοκληρωμένα θέματα και παραστάσεις, που άλλοι θα χρειάζονταν δεκαπλάσιο χρόνο για να το πετύχουν. Συνέχεια, με το Country Dawn. Ένα καλό, χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις κομμάτι, μάλλον η πιο αδύναμη στιγμή του δίσκου. Επιστροφή στην ψυχεδέλεια, με το She Rides With Witches, που κλείνει τον δίσκο. Υπέροχο, αψεγάδιαστο, με jazz διάθεση, έξοχα φωνητικά, ένα πάντρεμα διαφορετικών ειδών, ευέλικτο, υψηλής αισθητικής, η σωστή επιλογή για φινάλε.

Αυτό ήταν το αριστούργημα των The Wizards From Kansas, μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ψυχεδελικής μουσικής και ας πέρασε απαρατήρητος ο δίσκος λόγω μη προβολής του, από την Mercury. Δεν είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά, που θάβονται συγκροτήματα από μεγάλες εταιρείες, για πολλούς και διάφορους λόγους. Όλα είναι business, χρήμα, η ποσότητα σε βάρος της ποιότητας και το αδηφάγο χωρίς κρίση κοινό, να καταναλώνει ασύστολα για να καλύψει τις ανασφάλειές του, κάτι που δεν το πετυχαίνει ποτέ, ότι και να κάνει, γιατί το κενό δεν καλύπτεται με εύκολες και ανώδυνες λύσεις. Δεν θα συνεχίσουμε πάνω σε αυτόν τον προβληματισμό, γιατί άλλο είναι το θέμα μας. Το συγκρότημα διαλύθηκε την ίδια χρονιά για τους λόγους που αναφέραμε. Αργότερα (2003), η Rockadelic κυκλοφόρησε κάποια demo της μπάντας (από το 1969), που είχαν ηχογραφηθεί ένα χρόνο πριν από την κυκλοφορία του επίσημου lp τους.

 https://www.youtube.com/watch?v=TNP8OaMvpmo&list=RDTNP8OaMvpmo&start_radio=1&t=1765s