C. A. QUINTET - TRIP THRU HELL


By Dr. Acid_000

Οι C. A. Quintet κατάγονταν από την Minneapolis, Minnesota, USA και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:

Bass, Vocals – Jimmy Erwin
Guitar, Vocals – Tom Pohling
Keyboards, Vocals – Doug (Beaver) Reynolds
Percussion – Rick Patron
Trumpet, Vocals, Producer – Ken Erwin
Backing Vocals – Toni Crocket

Αφού υπέγραψαν στην μικρή ανεξάρτητη εταιρεία Candy Floss, ηχογράφησαν τον δίσκο τους με τον τίτλο Trip Thru Hell, το 1969. Από τον τίτλο και μόνο, καταλαβαίνει κάνεις τι πρόκειται να ακολουθήσει. Χωρίς πολλά λόγια, περνάμε στην ανάλυσή του. Πρώτο κομμάτι το Trip Thru Hell (Part I). Ένα ψυχεδελικό ορατόριο, μοναδικό στο είδος του που σε αφήνει κυριολεκτικά άφωνο. Αλλεπάλληλες εναλλαγές, σχεδόν σε κάθε στροφή, όργανο, τρομπέτες, χορωδιακά μέρη που διακόπτονται και επανέρχονται, κιθάρα σε δευτερεύοντα ρόλο, κρουστά, μπάσο σε μια αλληλουχία που δεν έχει προηγούμενο, πριν αναλάβουν τα ντραμς να μας οδηγήσουν εκεί που μας υποσχέθηκαν. Που; Κανείς δεν ξέρει, απλά υποπτευόμαστε. Η επανάληψη του αρχικού θέματος, προκαλεί μια ακατανίκητη φιληδονία, που την ενισχύουν εξωκοσμικές, φωνητικές δονήσεις, σαν νανούρισμα αποπλάνησης. Είμαστε άραγε στην καρδιά της κολάσεως χωρίς δυνατότητα επιστροφής; Το μόνο που μας μένει, είναι να απολαύσουμε το θέαμα με το βλέμμα χαμένο στην ονειροπαγίδα του. Μετά το ηλεκτροσόκ που υποστήκαμε, περνάμε στο Colorado Mourning .Ένα ψυχεδελικό μουσικό ''γουέστερν'', με την τρομπέτα να κυριαρχεί, αλληγορικό και πρωτότυπο, με το βασικό θέμα να εμφανίζεται για λίγο προς το τέλος, καθόλου τυχαία όπως θα δούμε στη συνέχεια. Η πρώτη πλευρά κλείνει με το Cold Spider. Ο εφιάλτης επιστρέφει στην πιο ακραία μορφή. Ουρλιαχτά, ανατριχιαστικά, κιθαριστικά σολαρίσματα ασύλληπτης έμπνευσης, τρομερή ερμηνεία, κομμάτι τεράστιων διαστάσεων, στοιχειωμένοι στίχοι, το βάραθρο καταπίνει τα πάντα, χωρίς αναστολές και δισταγμούς. Η εσχατολογική ερμηνεία της ανθρώπινης ύπαρξης, σε όλο της το βάθος. Θεοί και δαίμονες δεν παίζουν κανένα ρόλο, ούτε ενδιαφέρει κανένα η παρουσία τους, εγκλωβισμένοι και αυτοί στην παγίδα που τους έστησαν, δυνάμεις ανώτερες από αυτούς.

Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με άλλο ένα έπος αφιερωμένο στους ίδιους, αλλά και σε όσους ακολουθούν τον δρόμο τους. Το Underground Music, είναι κάτι που ξεπερνάει μια απλή δήλωση της μουσικής που παίζουν. Αφορά την κουλτούρα μιας ολόκληρης γενιάς, που γκρέμισε κάθε στερεότυπο, κάθε προκατάληψη, απελευθερώνοντας τον άνθρωπο από την μιζέρια ενός κάλπικου “πολιτισμού” που τον είχαν φυλακίσει, φέροντας τις δίκες της αξίες, τις δίκες τις ανάγκες, το δικό της επαναστατικό όραμα. Τι και αν δεν ολοκληρώθηκε. Η αρχή έγινε και τα διδάγματα είναι πολύ πιο χρήσιμα, από μια πρόσκαιρη επιτυχία. Το ιστορικό γίγνεσθαι, η αέναος ανάπτυξη, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κανείς δεν μπορεί ούτε να προβλέψει, ούτε να σταματήσει, ούτε καν να προβλέψει τη βούληση του, με την ενεργητική συμμετοχή του κοινωνικού υποκειμένου. Η βασική μουσική ιδέα, κάνει ξανά την εμφάνισή της στο τέλος του κομματιού. Πως κατάφεραν μέσα σε 1:37 λεπτά, να γράψουν κομμάτι σαν το Sleepy Hollow Lane; Ένα υπερπλήρες, ποιητικό ψυχεδελικό άσμα, ικανό να βάλει σε περισυλλογή, όχι μόνο όσους επιχειρήσουν κάτι ανάλογο, αλλά και τα μεγάλα ονόματα του χώρου. Με το ίδιο θέμα να επαναλαμβάνεται στο τέλος, περνάμε στο Smooth As Silk. Με το όργανο και την τρομπέτα, σε ένα κομμάτι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους. Τέλειο μουσικά και στιχουργικά. Τελευταίο κομμάτι του δίσκου, το Trip Thru Hell (Part II). Αποθέωση του λυρισμού στην αρχή, ψυχεδελικός τρόμος στη συνέχεια, μέχρι να επιστρέψουν για πάντα στο σπίτι τους, στην κόλασή τους, αποχαιρετώντας μας έτσι όπως άρχισαν, με την μόνιμη επωδό, σήμα κατατεθέν του δίσκου, να χάνεται σε μια τελετουργία θανάτου και αναγέννησης. Τώρα, εξηγούνται όλα. Αυτό ήθελαν να πετύχουν και το πέτυχαν. Ένα ταξίδι στο επέκεινα, αποκαλύπτοντας όλα τα μυστικά του και όλα αυτά, μέσα σε 30 λεπτά. Πως έγινε αυτό; Η απάντηση (αν υπάρχει) βρίσκεται στην αύρα μιας τόσο δημιουργικής εποχής, αδύνατον να τη συλλάβει κανείς με τον σημερινό τρόπο σκέψης και αντίληψης. Όσοι την έζησαν ξέρουν. Οι υπόλοιποι απλώς θα φαντάζονται. Η διαφορά τεράστια, όμως στο παιχνίδι του χρόνου, δύσκολα ξεχωρίζεις τους παίκτες από τα παίγνια και εδώ βρίσκεται όλη η μαγεία αυτού που ονομάζουμε ύπαρξη.

Ο δίσκος μετά από μια άθλια έκδοση της Psycho Records το 1983 (με τα μισά όργανα να μην ακούγονται), είχε την επανέκδοση που του αρμόζει από την Sundazed Music, με την μορφή διπλού δίσκου (επίσημο lp + singles και ακυκλοφόρητα κομμάτια) το 1996.Το συγκρότημα έβγαλε 3 singles. Τα Mickey's Monkey / I Want You To Love Me Girl (Falcon 1967), Blow To My Soul / She's Got To Be True (Falcon 1967) και Smooth As Silk / Dr. Of Philosophy ( Candy Floss 1968). Τα Dr. Of Philosophy και Blow To My Soul είναι αριστουργήματα, όπως ασφαλώς και ο δίσκος, στα 10 κορυφαία της ψυχεδέλειας.

Υπάρχει επίσης ένα μέτριο live του 1971, με κομμάτια δικά τους αλλά και διασκευές άλλων, το οποίο κυκλοφόρησε το 1984 και ξανά με Extra tracks το 2017.
























Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο