FIFTY FOOT HOSE - CAULDRON
By Dr. Acid_000
Οι Fifty Foot Hose κατάγονταν από το San Francisco και αποτελούνταν από τα εξής μέλη:
Drums, Percussion – Kim Kimsey
Electric Bass – Terry Hansley
Electronics, Theremin, Audio Generator, Siren – Cork Marcheschi
Guitar, Piano, Kalimba – David Blossom
Vocals, Guitar – Larry Evans
Vocals, Solo Vocal – Nancy Blossom
Producer, Engineer – Dan Healy
Αρκετά μέλη για ένα συγκρότημα που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της ψυχεδέλειας, παρά μόνο συγγένειες και αυτές μακρινές, με ελάχιστες άλλες μπάντες, τις οποίες θα αναφέρουμε στη συνέχεια. Ο δίσκος που θα μας απασχολήσει, κυκλοφόρησε στην Limelight το 1968 και αρχίζουμε την περιγραφή του.
Πρώτο κομμάτι το And After. Μια ηλεκτρονική εισαγωγή, πολύ κοντά σε αυτό που ονομάστηκε αργότερα space rock και για το οποίο θα μιλήσουμε εκτενέστερα. Ακολουθεί το If Not This Time. Το απόλυτο ψυχεδελικό κομμάτι, με παραμορφωτικά φωνητικά και απότομες αλλαγές σκηνικού. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που ελίσσονται, ακολουθώντας το όραμά τους με απόλυτη συνέπεια. Τεράστιο κομμάτι, ασυνήθιστο για ένα μεγάλο μέρος των συγκροτημάτων της εποχής. Το σύντομο Opus 777, μας οδηγεί στο The Things That Concern You. Η αποθέωση της ηλεκτρονικής ψυχεδέλειας, με το όργανο να σκάβει στο σκοτάδι για να βρει που βρίσκεται. Όμως, ο εαυτός του είναι πάντα μπροστά από την αναζήτηση και η προσπάθεια αποσιωπάται από τη σιγή της αφήγησης. Μόνο ερωτικό κομμάτι δεν είναι. Η συμπαντική σημασία του ''I love you'' που ακούγεται συχνά, δεν αφορά πρόσωπα (ή πρόσωπο) αλλά έννοιες δισυπόστατης σημασίας. Στο κάτοπτρο της ύπαρξης όλα αποσιωπώνται, κραυγάζοντας την παρουσία τους μέσα από φωνές άλλων. Αυτή είναι η ουσία του κομματιού, το οποίο θα δώσει την θέση του στο σύντομο space, Opus 11, προάγγελος του εντελώς τριπαριστού, ψυχεδελικού Red the Sign Post. Τέλεια γυναικεία φωνητικά και acid space κιθάρα, από τα κορυφαία του δίσκου με τη συμμετοχή του οργάνου που βρίσκεται ''αλλού''. Μετά την εισαγωγή του For Paula, παίρναμε στο κυρίως θέμα, το Rose, που κλείνει την πρώτη πλευρά. Πειραματικό, ψυχεδελικό μέχρι τα άκρα και πέρα από αυτά. Ένα κομμάτι μύθος. Μόνο αν έχεις τέτοιες εμπειρίες μπορείς να το καταλάβεις. Διαφορετικά, απλά θα το ακούσεις. Ίσως σου αρέσει, ίσως όχι, δεν έχει νόημα. Αυτοί που τόλμησαν να κάνουν το επόμενο βήμα, γνωρίζουν. Οι υπόλοιποι είναι απλοί ακροατές, χωρίς ασφαλώς να τους μειώνω. Απλά υπάρχουν κομμάτια (ίσως λίγα, αλλά καθοριστικά) που απαιτούν άλλη συνείδηση για να γίνουν κατανοητά, διαφορετικά χάνονται στο εγγαστρίμυθο του χρόνου.
Η δεύτερη πλευρά ανοίγει με το Fantasy. Ένας μουσικός, ψυχεδελικός σουρεαλισμός, με απίστευτη κιθάρα και εναλλαγές που δίνουν στο κομμάτι μια αφαιρετική ολοκλήρωσή. Χωρίς να εγκαταλείψουν ούτε στιγμή τον πειραματισμό, ξεπερνούν τον εαυτό τους με ένα κομμάτι που δύσκολα θα βρεις όμοιό του. Φωνητικά ταιριασμένα με μαγικό τρόπο με το όργανο, που ξεχύνει ηχητικές, ακατέργαστες οπτασίες, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα φορτισμένη και παράλογη. Ένα μνημείο απίστευτης συνοχής και παράνοιας, ακατέργαστης λάμψης και σκοτεινής υπενθύμισης. Έπος χωρίς σύνοψη και χωρίς τέλος. Το κομμάτι τελειώνει και ξαναρχίζει μόνο του, με ή χωρίς λόγο. Ακολουθεί το God Bless the Child. Από τις καλύτερες διασκευές που έχουμε ακούσει. Η jazz συναντά τον ηλεκτρονικό πειραματισμό, με αξιοζήλευτα αποτελέσματα. Το κομμάτι Cauldron που κλείνει τον δίσκο είναι ένα τριπαριστό μεγαλείο. Πολύ μπροστά από την εποχή του, μόνο δίπλα στους Red Krayola (το σπουδαιότερο πειραματικό συγκρότημα) μπορεί να σταθεί. Ότι και να πούμε δεν έχει νόημα. Το νόημα βρίσκει τον εαυτό του και αποδεσμεύεται από τα πάντα.
Αυτός είναι ο αριστουργηματικός δίσκος των Fifty Foot Hose. Μιλώ σε παρόντα χρόνο, γιατί ο δίσκος είναι πάντα επίκαιρος, διαχρονικός και πάντα μπροστά από κάθε απόπειρα να ξεπεραστεί. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, ούτε επαναλαμβάνονται. Στέκεται επάξια δίπλα στους Velvet Underground, με ένα και μόνο δίσκο. Το πρώτο συγκρότημα που έπαιξε αυτό που ονομάστηκε αργότερα Space Rock και ας αγνοούσαν τους μετέπειτα χαρακτηρισμούς ή το είδος μουσικής που καθιερώθηκε με αυτό τον τίτλο. Τελειώνοντας να αναφέρουμε το ακυκλοφόρητο lp, Ingredients το οποίο κυκλοφόρησε το 1997 και περιλαμβάνει κομμάτια από το 1966 - 1967, όπως και τις πρωτόλειες έγγραφές τους (ως The Ethix). Και οι δυο δίσκοι (τουλάχιστον ο επίσημος) δεν πρέπει να λείπουν από καμία δισκοθήκη. Επιβάλλεται να υπάρχουν για όσους ασχολούνται σοβαρά με τη μουσική και συστήνονται χωρίς ενδοιασμό.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου